Η ύπαρξη του Πνευματικού Κόσμου είναι μία πραγματικότητα που βεβαιώνεται από όλες τις θρησκείες του κόσμου. Η δε έμφυτη τάση του ανθρώπου προς το "θρηκεύεσθαι" θεμελιώνεται και αναπτύσσεται επί της δυνατότητας επικοινωνίας όχι μόνον του γήινου κόσμου με τον Ουρανό, αλλά και του Ουράνιου κόσμου με την Γη.
Από παναρχαιοτάτων χρόνων οι άνθρωποι αναζήτησαν, ανακάλυψαν και εφάρμοσαν διαφόρους τρόπους επίκλησης των αόρατων όντων και επικοινωνίας με αυτά, καθοδηγούμενοι από μία ενδότερη ώθηση προς το άγνωστο υπερπέραν, την οποία δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσουν, αλλά την αισθάνοντο σαν απαραίτητη ανάγκη της ύπαρξής τους.
Το σύνολο των πάσης φύσεως φαινομένων τα οποία λαμβάνουν χώρα κατά την αμοιβαία συνάφεια μεταξύ των δύο Κόσμων, ονομάζεται Πνευματισμός, επειδή πραγματοποιούνται μέσω των δυνάμεων και ενεργειών των πνευματικών οντοτήτων, ήτοι των Πνευμάτων.
Ο κόσμος των Πνευμάτων είναι ή άλλη πλευρά του δικού μας κόσμου. Είναι ο κόσμος από τον οποίο προερχόμαστε και στον οποίο κάποτε αναπόφευκτα θα καταλήξουμε. Είναι ο κόσμος που περιλαμβάνει και όσα αγαπημένα μας πρόσωπα έχουν φύγει από αυτήν την ζωή, τα οποία εξακολουθούν να ενδιαφέρονται άμεσα για τους γήινους.
Συνεπώς η επαφή και επικοινωνία μεταξύ των δύο κόσμων δεν είναι κάτι το δαιμονικό ή σατανικό, αλλά δωρεά της Θείας Πρόνοιας.
Ο πνευματισμός δεν υιοθετεί δογματικές θέσεις, αλλά είναι αποτέλεσμα συστηματικών πειραματισμών και σχολαστικής έρευνας. Ένας πολύ μεγάλος αριθμός επιστημόνων όλων των ειδικοτήτων, ανάλωσαν πολύν χρόνο και πολλή μελάνη στην εξέταση των πνευματιστικών φαινομένων και η εργασία τους έχει αποδώσει εξαιρετικούς καρπούς.
Από τον βασικό διαχωρισμό μεταξύ αγαθών και πονηρών Πνευμάτων, προκύπτουν οι δύο κυριότερες κατηγορίες του, ήτοι ο Θετικός πνευματισμός που οφείλεται στην επικοινωνία ή στην ενέργεια αγαθών πνευμάτων, και ο Αρνητικός πνευματισμός που οφείλεται στα πονηρά πνεύματα.
Η ύπαρξη και των δύο βασικών κλάδων του πνευματισμού (θετικού και αρνητικού), δεν σημαίνει ότι έχουμε το δικαίωμα να χρησιμοποιούμε και τους δύο. Όλοι οι άνθρωποι οφείλομε με κάθε τρόπο να επιδιώκουμε την επαφή μας με τα αγαθά πνεύματα και να αποφεύγουμε τα πονηρά. Η ανάγκη διάκρισης των πνευμάτων είναι ουσιώδης όρος του ακραιφνούς πνευματισμού, ο οποίος επιδιώκει την εξύψωση των ανθρώπων προς τα ιδανικά της ουράνιας ζωής. (Ακραιφνής είναι ο πνευματισμός εκείνος ο οποίος δεν επιδιώκει υλικά αγαθά ούτε ασχολείται με την ύλη εν γένει, αλλά μόνο με την ηθική εξύψωση και τελειοποίηση των ανθρώπων).
Ο νεώτερος πνευματισμός δεν εισάγει καινά δαιμόνια, αλλά αποκαλύπτει, ή μάλλον ανακάλυψε εκ νέου τις αιώνιες αλήθειες ως προς τις σχέσεις και επαφές μεταξύ των δύο Κόσμων.
Όλα τα πορίσματα του πνευματισμού υπόκεινται στον ελεύθερο έλεγχο κάθε κριτικής για την εγκυρότητά τους. Είναι όμως απαράδεκτο να απορρίπτονται τα πάντα χωρίς την ελάχιστη εξέταση προς διαπίστωση της αλήθειας από εκείνους που δεν έχουν όχι μόνο την παραμικρή εμπειρία και γνώση των πνευματιστικών φαινομένων και θεωριών, αλλ’ ούτε και την στοιχειώδη διάθεση να τα διερευνήσουν.
Οι επικοινωνίες δεν γίνονται αυθαίρετα, αλλά διέπονται από νόμους και κανόνες που πρέπει να εφαρμόζει ο άνθρωπος για να επιτύχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.
Σήμερα ο ακραιφνής Πνευματισμός έχει τις κατευθύνσεις:
Να αποδείξει αντικειμενικά την ύπαρξη του Πνευματικού Κόσμου και την αθανασία της ψυχής.
Να δώσει στον άνθρωπο τις κατάλληλες διδασκαλίες τόσο για τα καθήκοντά του, όσο και για τα μεγάλα προβλήματα που τον απασχολούν.
Ανάλυση των εννοιών και της σημασίας του Πνευματισμού στην σύγχρονη κοινωνία και ολοκληρωμένη παρουσίαση και ερμηνεία των πνευματιστικών φαινομένων, μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να βρουν στις δύο Ειδικές Εκδόσεις του Π.Ο.Α., στα βιβλία του Δημητρίου Μακρυγιάννη:
Πνευματισμός. Ιστορικά τεκμήρια από την Ελλάδα και τον Χριστιανισμό
Εξωτερικά Links